RSS
 

JAK TU NIE KOCHAĆ MOTYLI

15 Wrz

 

 

ZMYSŁOWA WIECZNOŚĆ

          MOTYLA

 

Słyszysz

Widzisz

Czujesz

 

Podążasz śladem słońca

Rośniesz wiosenną zielenią

Płyniesz wzburzoną rzeką bzów

Zachwytem rozgwieżdżonej nocy

smakujesz niebiańskość firmamentu

 

Trwasz ciepłem kolorów motylich skrzydeł

 

Zawieszony na rzęsach przemijania

trzepotem pieśni serca

słucham

widzę

dotykam

Ziemi

– tylko twojej

 

 

Wiersz – dla tych, którzy czekali na nowy kontakt twórczy.

Przerwa w kontaktach wystąpiła za sprawą awaryjnego odcięcia od serwera.

Żywię cichą nadzieję, iż tego typu zdarzenie już się nie powtórzy. 

Pozdrawiam.

 

 

 

 

 

 

Zostaw odpowiedź