RSS
 

Archiwum z miesiaca marzec, 2021

WIERSZE DEDYKOWANE – XVI

09 marzec

Kończąc cykl wierszy dedykowanych, wpadłem na pomysł postawienia kropki, która zaskoczy czytelnika swą osobliwością. Kończę więc  wierszem, który zadedykowałem sobie. Łatwo wyłuskać z utworu refleksję znaczoną osobistym stosunkiem do nieuchronnego przemijania i pewnej nuty żalu za tym co tak szybko, niepostrzeżenie odchodzi, staje się zapisem w pamięci prowokującym do powrotu tamtych, pięknych chwil.

 

REFLEKSJA

TOTALNIE PRZEJRZYSTA

 

Coraz mniej słońc

mniej księżyców

„Sto lat” …

Pieśń rezonuje siwizną skroni

świstem płuc

skurczem żołądka

wysadzeniem wątroby

 

… Uśmiech zza wydłużonych rzęs

Usta w karminie pomadki

Nogi w smukłości obcasów

 

Coraz mniej słońc

mniej księżyców

– Może warto rzucić palenie

 

 

 

 

WIERSZE DEDYKOWANE – XV

09 marzec

W książce poetyckiej ” Dywagacje okazjonalne”, opublikowałem wiersz dedykowany wnukowi  – Jeremiemu. Utwór pochodzi z okresu Jego młodzieńczego buntu, gdy dorastający chłopiec inaczej spogląda na otaczającą rzeczywistość, na swój sposób interpretuje zdarzenia, które w niektórych przypadkach przerastają Jego wyobrażenia o spełnieniu scenariusza kreślonego wizją „naprawiania świata”.

 

DOJRZAŁOŚĆ

POWOLNIE ODKRYWANA

 

Kiedyś

gdy minie czkawka zderzenia z życiem

– zmienisz imię swoje

Odkryjesz słońca gorące

księżyce srebrem przyjazne

drzewa w ukropie zieleni

wczoraj – burzą okaleczone

morza rykiem sztormu sine

w szmaragdzie ciszy – łaskawe

Kiedyś

będziesz gotowy

zamieszkać w normalności

– przytulenia człowieka

 

 

WIERSZE DEDYKOWANE – XIV

05 marzec

Oto wiersz dedykowany Jerzemu Grupińskiemu – poecie, mojemu mentorowi, który przed laty jako pierwszy oceniał moje wiersze i przyjął do grona członków klubu literackiego CK ZAMEK.

 

ŚWIATŁO

 

Sprawiasz

wieczność promienia

Lśni

bez początku i końca…

 

Zatopiony w czasie

przestrzenią oszołomiony

krąży po orbicie tajemnicy kosmosu

odbitym blaskiem planety

– Miłość