RSS
 

Archiwum z miesiaca styczeń, 2022

TO CO POZOSTANIE

31 sty

CZAS SŁOWA

 

Przeszłość

Teraźniejszość

Na wahadle jutra

– wyrocznia wiersza

Rymy w pajęczynach nadziei

Niewinność wiersza  w szacie zwiewnej

w pogoni za pucharem metaforą przelanym

 

Susza pustyni

Oaza

Ponad czasu dokonaniem

– WIERSZ

 

ŹRÓDŁO NADZIEI

25 sty

OPTYMIZM

MILE WIDZIANY

 

Przemijanie…

To proste

Wystarczy dotknąć – wczoraj

 

Wierzyć w uśmiech kolejnego dnia

Płynąć przez ocean łąk zieleni

gdy przyszłość sztormem bojaźni

w okno zwątpień puka…

Nadzieję uwięzić w ramionach

Do serca przytulić

– To dopiero sztuka

 

SZOK FRASZKA

25 sty

*     *     *

 

„Nieść krużganek oświaty”,

to dopiero heca.

Dyplomy „mędrców”

– czym prędzej do pieca!

 

 

OCALIĆ NOC

21 sty

NOCĄ OBJAWIONA

 

Na krawędzi pucharu dnia

twoje usta pocałunkiem zastygłe

Dzień uciekając przed zmierzchem

w mych ramionach drżeniem twego ciała

 

Dobrze znam nocy tajemnicę

Deszcz gwiazd na zmiętej pościeli…

Taka noc nie może powitać świtu

 

Słońca przytuleniem

– przepadniesz

 

DEZERCJA – NIEKONIECZNIE

17 sty

SOBĄ UWIĘZIONY

 

Lotem orłów niespokojnych

zygzakiem zagubionej błyskawicy

kopniakiem wiatru w drzwi oczekiwania

myślą skamlącą bezpańsko w samotność nocy…

 

Skrzydłem złamanych złudzeń

lawiną w białej szacie niewinności

mgłą obietnicy zieleni łąk niebiańskich

trwam wytrwale w klatce pieśni wyznań

tobą

– na klucz

 

TADEUSZU – TO JUŻ OSIEM LAT BEZ CIEBIE

14 sty

Wierzyć się nie chce, że od śmierci poety – Tadeusza Stirmera, upłynęło już osiem lat.

Data: 14 stycznia 2014 roku, dla wielu literatów, przyjaciół  Tadka, pozostanie datą smutku i żałoby po stracie poety, który odszedł tak nagle, niespodziewanie, pozostawiając stertę niezapisanych wierszem kart papieru. Tadeusz Stirmer – poeta o silnych dłoniach i sercu wrażliwym, otwartym na radość i smutek, poeta potrafiący uderzyć słowem i słowem przytulić. Wiele wierszy niesie nutę goryczy, zatrzymuje czas na granicy dokonań „działaczy”, którzy z racji swej niekompetencji i prywaty, potrafią li tylko poruszać się na płaszczyźnie destrukcji. Obok utworów dotykających „czarnej rzeczywistości” pojawiają się również takie, które niosą radość, optymizm i wiarę w lepsze jutro. Wiersz pt. „CZAS”, stanowi ewidentny przykład postrzegania wiary w człowieka, przed którym w każdej chwili, zgodnie z jego pragnieniem, może otworzyć się okno na piękno, na świat żywy, pełen kolorów, pachnący zakazanym owocem, który nie do końca musi pozostać zakazanym.

CZAS

 

jeżeli to prawda

że wszechświat zbudowano

językiem matematyki

 

że rachunki wróżą armagedon

igraszkę prędkości i czasu

jakkolwiek go pojmiesz

 

więc jeśli wszystko zapisano

iskrzącym alfabetem

na czole nieba to wiec

 

pozostało go wiele

i wszystko przed tobą –

nowy czas i światy

 

a teraz niespiesznie

otwórz w sobie okno

na prawo kwitnie jabłoń;

 

zapach – nowe życie

 

 

 

 

 

 
 

ŻYCZENIA NOWOROCZNE – WYŁĄCZNIE DLA POETÓW

06 sty

PEWNIK

 

Wszystko będzie O.K.

I tak być musi!

Licho poety nie weźmie…

Wierszem się udusi.

 

Prawda – jakie to ważne w tym pandemicznym czasie?

Wszystkim poetom: zdrowia, zdrowia i naturalnie – wierszy!

 

 

MOJE WIERSZE W ALMANACHU WYDANYM W LUBLINIE

05 sty

Miesiąc grudzień ubiegłego roku, przyniósł miłą niespodziankę. Do moich rąk dotarły egzemplarze almanachu, wydanego w Lublinie. Tytuł publikacji – „A DUCH WIEJE KĘDY CHCE”. To jubileuszowa, trzydziesta edycja dzieła – obszernego zbioru poezji religijnej, wydawanego od wielu lat przez Mariana Stanisława Hermaszewskiego. W książce zagościły wiersze 35 poetów z całej Polski. Czytam wiersz poety Józefa Barana pt. „MODLITWA POETY”, który w poetycko – refleksyjny sposób  waży temat przemijania. Pośród moich wierszy jakie zagościły w almanachu, pojawił się utwór, który darzę szczególnym sentymentem. Tytuł – ” CIEPŁO GWIAZD TYLKO TWOJE”.

Z balkonu nieba

z dostojeństwem Boskości

rozgrzeszasz serca gwiazd

oczu łagodnością

 

Dziełem stworzenia

po drabinie pieśni anielskich

wspinam się na szczyt

piramidy nieba

– by gwiazdy strącać

wprost do Twoich rąk

 

Wielkie podziękowania, gratulacje i życzenia dalszej wytrwałości, składam Panu Hermaszewskiemu i wszystkim, którzy podejmują dzieło krzewienia poezji, tym samym poszanowania i doceniania wartości SŁOWA.

 
1 komentarz

Kategoria: OGÓLNA