RSS
 

BEZ STERU, BEZ ŻAGLA

29 styczeń

 

    POSZUKIWANIA

 

 

Pieśni anielskie

przepadły

Sam Bóg

zatroskany zagubieniem

wiersza – modlitwy

Wstydliwe błagania

toną w rwącym nurcie nadziei

 

Ja

w koronie cierniowej

dotykam ran

stóp

dłoni

 

Skromny poddany Twego cienia

na tratwie doznań

w ciągłej podróży

do zagubionych

słońc

 

 

 

 

 

Zostaw odpowiedź

 

 
  1. agnieszka

    styczeń 29, 2016 o godz. 4:58 pm

    Superowe pomieszanie Boga z człowiekiem, może chociaż jedno słońce uda się odnaleźć skoro Niebianie to gatunek ginący…

     
    • agnieszka

      styczeń 30, 2016 o godz. 12:58 pm

      Tak się stało, że zostaliśmy stworzeni na obraz i podobieństwo.
      Czy odnosić to wyłącznie do sfery fizycznej?
      Może w sfatygowanym świecie warto w swych wnętrzach poszukać odrobiny boskości i ratować ginący gatunek Niebian, odnajdując – jak wspomniałaś – chociaż jedno słońce?

       
      • agnieszka

        styczeń 30, 2016 o godz. 3:19 pm

        Trudno to słońce odnaleźć, a może odnajduje się wtedy, gdy przestaje się szukać? Natomiast Niebianie gdy schodzą na ziemię, jak mawiała moja Mama „szybko tracą gwiezdny pył”. Pozdrawiam