RSS
 

TAMTO CIEPŁO PRZYTULENIA

28 październik

 

Tak się składa, że wracam wspomnieniem- /słuchając w noc nagrań Czesława Wydrzyckiego – Niemena/ – do tego, co wcześniej podkreśliłem swym wierszem, zamieszczonym w książce poetyckiej- „DYWAGACJE OKAZJONALNE” . Nie muszę siedzieć na wysokim stołku. Nie muszę zamawiać trunków, których życzą sobie dziewczyny na mostach, parkietach, zapominając o źródlanej wodzie,  pięknej swym chłodem. Mogę wspominać.  Przywoływać to – co w pamięci swego rodzaju dramaturgią przeżywania – zapisane.

Oto fragment końcowy wiersza pt. „Prośba Czesławem wyśpiewana„, z książki o której wspomniałem. Piękno świata – nie do końca doskonałe, a jednak:  miłość, tęsknota, nadzieja.

 

….stoję w oknie włóczęgi cierpieniem

wychodzę na ulicę

może wrócisz tu

serca jednego przemodleniem

kołysaniem papug

blaskiem lampionów

na szeroko niklowanym barze

melodią skrzypcową

nim przyjdzie wiosna

– to za mało

za mało…

mimozy dreszczem jesień złotawa

i ten Świat – ciągle dziwny

– pamiętaj mnie

jeszcze

 

Zostaw odpowiedź