RSS
 

KOLEŻANCE PO PIÓRZE

21 wrz.

 

Motto:

…Cud życia kończy

trud umierania

Zostaje nekrolog

urwany w pół zdania

/Fragment wiersza

Edmunda Pietryka – pt. „Cud”/

 

             POKROIĆ CHLEB 

– Barbarze Tylman, po stracie męża –

 

Tak łatwo życie kolorami wyśpiewać

Tak trudno uczyć się umierania

 

Serce w srebrnej pajęczynie lat

– uwięzione

Upór cierpliwości oczekiwania

kartki z kalendarza

– ostatniej

Kieszeń sumienia dziurawa

słowem niewypowiedzianym

Cisza wiersza-modlitwy

za zasłoną niespełnionych marzeń

 

Smutek ksiąg nieprzeczytanych

czasu skromnością

ciąży do Ziemi Obiecanej

chlebem

spragnionym

p r z e ż e g n a n i a

 

 

 

 

 

Zostaw odpowiedź

 

 
  1. Barbara

    wrzesień 21, 2016 o godz. 8:39 pm

    Dziękuję za wiersz. Odpiszę go sobie, ale pozwól, że zmienię pajęczynę ze srebrnej na złotą. Wszak przeżyłam ZŁOTE GODY.

    W nekrologu podałam ” Śpij spokojnie. Byłeś moją jedyną miłością”.

     
    • zygmunt

      wrzesień 21, 2016 o godz. 10:04 pm

      Barbaro! Nie zgadzam się na taką zamianę. Srebro -to kolor włosów małżonków, którzy byli ze sobą wiele lat. Złote gody – to tylko faktu tego uhonorowanie.
      Tak więc – zdecydowane: NIE!
      Pozdrawiam

       
      • Barbara

        wrzesień 24, 2016 o godz. 9:06 pm

        No, dobra, niech będzie po Twojemu. Chociaż ja mam włosy koloru złota…

         
        • zygmunt

          wrzesień 25, 2016 o godz. 10:43 pm

          Cieszę się Basiu, że zaakceptowałaś moje stanowisko. Pozdrawiam