RSS
 

Wczorajsza – ŁAWECZKA LITERACKA – w Botaniku

20 Sie

Było o sierpniu i spadających gwiazdach.

Pośród prezentowanych utworów: Gałczyńskiego, Lorki, Staffa, Szulca – zaistniały wiersze współczesnych : M M Pocgaj, P. Kuszczyńskiego, prof. Talarkiewicza, P. Bagińskiego, Zdzisława Zielińskiego poety ze Swarzędza… Miałem ogromną przyjemność podzielić się czterema utworami, które wyszły spod mojego pióra. Jeden z wierszy, który przysiadł na Ławeczce spadającą gwiazdą – dedykuję tym wszystkim którym magia Nieba nie pozostaje obojętna, którzy jutro – pojawią się na ŁAWECZCE LITERACKIEJ, czynnie lub biernie uczestniczyć będą w comiesięcznej odsłonie wiersza, gloryfikując  Słowo w świecie zaczarowanym barwą i aromatem kwiatów  Botanicznego Ogrodu. Swój utwór dedykuję również Barbarze Tylman, która z uwagi na kłopoty zdrowotne nie mogła swoim wierszem przysiąść na sierpniowej Ławeczce.

 

WIERZYĆ

W DOBRYCH ŻYCZEŃ SPEŁNIENIE /?/

 

Nocy ciszą pogodną

z ogromu kosmicznej przestrzeni

rój gwiazd spadł prosto do twych stóp

 

Morzem złota zaskoczona

nie wypowiedziałaś życzenia

 

Byłem przy tobie – wniebowzięty

 

Wiem…

Jutro zagadka mroku

spadającą gwiazdą

życzeniem w porę wypowiedzianym

doczeka rozwiązania

 

Szaleństwem  przepowiedni

nocy świetlistością

utonę w odmętach twych ramion

piękna oddechem

mirażem zmysłów szalonych

złotem  gwiazd w  kaskadzie  zatracenia

– przepadnę

 

Dziś…

błądzę  obietnic niedowierzaniem

Złotem spadających gwiazd

spełnieniem oczekiwania

bezgwiezdnym

w niebiosach twych ramin

nocy nieskończonością

trwam gwiazdą spadającą

w aureoli cudu oczekiwania

 

Ukryta w mrokach kieszeni nocy

drwiącym uśmiechem rodzącego się  dnia

niedowierzaniem gwiaździstej nocy

chmurami zadumy targanej

zadziwiona gwiazd nagością wstydliwą

trwasz wspomnieniem

samotną  gwiazdą bez życzenia

w miłość bez sumienia samotną

Bezgwiezdny

uciekam niespadaniem gwiazd

Życzenia

nie – wypatrywaniem

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 
 

Zostaw odpowiedź