RSS
 

CZAS – IV

23 styczeń

ROSZADA

FANFAR POZBAWIONA

 

Nie wiem…

Dzień dzisiejszy należy do ciebie

Moja noc ostatnia

Czas

nieskończenie doskonały

Wczoraj

powiewem lata budził róże

Dzisiaj

jesienną nostalgią usypia chryzantemy

 

Więzieni tym samym zegarem

wychyleni wahadłem magii przemijania

łamiemy się opłatkiem tarczy

znaczonej rzymskim stygmatem

z tajemnicą naszej planety

 

Dzień dzisiejszy modli się do mnie

Modlitwa nocy twoją modlitwą

Na szachownicy tykania marzeń

pionki

figury

w wirze spisku milczenia

Szach – mat

zniewolony ostatnim kurantem

 

 

Cieszmy się dniem! Cieszmy się każdą nocą, która siły przywraca! Oddalajmy czas ostatniego bicia zegara! Wierzę w poezję, która zawsze pomaga pokonać czas smutku, zagubienia, kto wie, może nawet czas pandemii? 

Wiersz z książki  „77 MGNIEŃ SŁOWA” – rok wydania – 2010.

 

 

 

Zostaw odpowiedź

 

 
  1. zdzich

    styczeń 27, 2021 o godz. 12:04 am

    Jeszcze się nie spieszmy – ładnie
    Pozdrawiam serdecznie…